I Became a Human's Daughter

Ariel, ilahi güçlerini kullanamayan küçük bir tanrıçadır. Bir gün uykusundan uyandığında kendini sokağın ortasında, yerde yatarken bulur! Bunun üzerine tesadüfen karşılaştığı Büyük Dük'ün pantolonuna yapışıp ona sıkıca tutunur. “Beni de yanında götür!” Ariel, kendi diyarına geri dönmenin bir yolunu bulana kadar Büyük Dük'ün malikanesinde kalmayı planlıyordu. “Burada yaralandım!” Bunu söyledikten sonra, farkında bile olmadan Büyük Dük'ün kızı oluverdi. “Ne kadar da acımasızsın! Şu an ayağa bile kalkamıyorum!” Bu kez İmparator da Ariel'i evlatlık kızı olarak sahiplenmeye kalkışır ve iki kardeşin birbirine düşmesine neden olur. “Sen benim küçük kız kardeşimi elimden almaya çalışıyorsun. Sana nasıl nazik davranmamı bekliyorsun?” “Senin kız kardeşin de kim? O, benim kız kardeşim!” “Evet, Ariel artık benim kız kardeşim olacak!” İkinci nesil, birbirine düşman kesilmiştir. İki kardeş arasında arabuluculuk yapması gereken Papa bile Ariel'i kendi himayesine almak ister. “İkiniz bir anlaşmaya varana kadar Ariel'in sorumluluğunu ben üstleneceğim.” Burada neler oluyor böyle?! Çok geçmeden, Ariel'in hiç tanımadığı insanlar ortaya çıkar ve ona minnetlerini sunacaklarını söylerler. Acaba onu gerçekten tanıyorlar mı? “Senden bana seslenmeni uzun zamandır bekliyordum.” “Hayatımı kurtardınız, efendim.” — 1., 2. ve 3. astları. Ariel'in tek istediği, kaybettiği anılarını ve güçlerini geri kazanıp kendi diyarına dönmektir. Ancak dünya onu bırakmaya hiç niyetli değildir…!